Schaf liever vandaag dan morgen 'ladder' af

Leestijd: 0 minuten

Geschreven door Nico Rietdijk op 04-11-2015

Wat zouden we het als sector graag iets meer voor het zeggen willen hebben. Niet om de totale macht te hebben natuurlijk, maar om flexibeler in te kunnen haken op de vragen die er in de markt leven. Flexibiliteit is het sleutelwoord in deze moderne tijd. In plaats daarvan raakt de bouwsector steeds meer verstrikt in een keurslijf van wetten en regels. Een keurslijf dat, volgens Nico Rietdijk, directeur NVB, Vereniging voor ontwikkelaars & bouwondernemers, met de nieuwe ‘Ladder’ erbij steeds meer gaat knellen.

Laatst werd ik getroffen door een ingezonden brief in de krant. De briefschrijver vroeg zich af waarom de bouwsector niet eerder reageerde met het bouwen van meer woningen. “Nu er vluchtelingen in ons land komen is er ineens wel ruimte voor”, zo schreef hij. Hij reageerde hiermee op een onderzoek van het EIB dat de komst van vluchtelingen goed is voor de bouw. Hij was oprecht boos dat de bouw niet eerder voor “gewone Nederlanders die jarenlang trouw hun belastinggeld hadden opgebracht” had willen bouwen. Kennelijk had de man het gevoel dat de bouw het volledig voor het zeggen heeft. Was dat maar zo. Dan waren er niet zo veel faillissementen en ontslagen geweest in de afgelopen jaren. De bouwers willen heus wel, liever vandaag dan morgen, woningen bouwen om de wachtlijsten voor huurwoningen weg te werken en de groeiende vraag naar koopwoningen beantwoorden.

Maar het is in Nederland al lang geen kwestie meer van een druk op de knop en ‘hup die nieuwe huizen staan er’. Elke professional in de sector kan je vertellen dat het heel lang duurt voordat een nieuwe nieuwbouwlocatie, transformatie of uitbreiding in productie kan worden genomen. Zeven tot tien jaar aan voorbereidingstijd is echt niks bijzonders. En dan moet alles meezitten. Immers, via allerlei terreinen variërend van de omgevingswet tot aan de Flora en Faunawet, bezwaarprocedures en het Bouwbesluit, bemoeien de rijksoverheid, provincies en gemeenten zich met ieder bouwplan. En hoewel we al jaren met elkaar praten over deregulering, komen er in de praktijk telkens weer nieuwe regels bij.

Een treffend voorbeeld daarvan is de ‘Ladder voor duurzame verstedelijking’, zoals die recent geldt. Volgens deze ‘Ladder’ moet elk nieuw bestemmingsplan voortaan voldoen aan argumenten op basis van zogeheten tredes. Zo moet bijvoorbeeld worden beargumenteerd dat het plan voorziet in een regionale behoefte. Alsof bouwers graag voor de leegstand bouwen? Die argumentatie moet dan vervolgens weer beoordeeld worden door het bevoegd gezag, tot de Raad van State aan toe. Met dus weer veel extra ‘papier’ erbij. De adviesbureaus staan natuurlijk te dringen. En alsof het allemaal niets kost. Zoals altijd draaien de klant èn de belastingbetaler er voor op. In de tussentijd vraagt de gewone burger zich af waarom de bouw niet sneller beweegt

En toch, het zou zo veel simpeler en efficiënter kunnen zijn. Als de overheid nou eens zorgt voor stabiliteit en de juiste condities schept, en zich niet tot in detail met elk plan bemoeit. Dan kunnen wij als sector doen waar de maatschappij om vraagt. Namelijk sneller meebewegen en voortvarender innoveren. En wat die Ladder betreft? Schaf deze liever vandaag dan morgen af. Zeker binnen het BBG voegt die niets toe.